900 Miles to go!!

Leer me kennen als persoon en coach. Daarom wekelijks een nieuw verhaal.

Deze week het verhaal over mijn 24 uur durende autorit in Zuid- Afrika.

Het is 01:00 in de nacht als mijn wekker gaat. Het startpunt van een lange, boeiende dag.

De afgelopen dagen ben ik in Kaapstad geweest waar ik ben in verband met het WK voetbal. Oranje heeft er gespeeld en als fotograaf mocht ik erbij zijn in het Green Point stadium. Een goede reden om ook Kaapstad en zijn omgeving met de Kaap te bezoeken. Ik verblijf bij de familie Geldenhuys, een familie van blanke Afrikaners die mij met open armen hebben ontvangen.

Nog nagenietend van de laatste dagen zit ik nu midden in de nacht al aan mijn ontbijt. Ik moet vandaag met de auto terug naar Johannesburg. Een weg van maar liefst 1400 km door de leegte van Afrika! Leuk detail is dat ik op ongeveer 900 km nog een mooie pot voetbal mag fotograferen. Namelijk de achtste finale tussen Engeland en Duitsland!

Rond 02:00 neem ik afscheid van de familie Geldenhuys en vertrek ik richting het noorden, richting Johannesburg.

Na Kaapstad voert de rustige weg mij richting Paarl, een plaats aan de voet van het Haweqwa gebergte. Het is er aarde donker en mijn lichten staan op de mist stand. Ik heb al veel gereden in Afrika, maar voel aan alles dat deze rit toch wel erg lang is. Zeker omdat de onderbreking in Bloemfontein een tumultueuze en hectische zal zijn!


Er is nauwelijks verkeer op de weg en de grootste obstakels kunnen alleen wilde dieren zijn. Mijn auto haalt hoge snelheden en waar ik kan tik ik de 160 km per uur aan. Zeker op de lange rechte stukken waar ik eventuele tegenlingers snel en van ver af zie aankomen.


Inmiddels heb ik het gebergte al lang achter mij gelaten en begint de ochtend schemering zijn intrede te doen. Het is koud, niet meer dan een paar graden. Maar dat vind ik prettig. Het houd me wakker. Stoppen langs deze lege weg doe ik niet snel. Afrika staat er bekend om dat er veel toeristen beroofd worden. En in mijn kofferbak ligt een fortuin aan waarde. bij een groot tankstation in de buurt van Laingsburg leg ik voor de eerste keer aan. Er is daar volk op de been en dus is het er veilig is mijn gedachte. Ik sla wat broodjes en Red Bull in en zorg voor een volle tank. Al snel vervolg ik mijn weg door het lege maanlandschap waar ik mijlen ver kan kijken en waar ik werkelijk niemand tegen kom. Het is inmiddels ochtend als ik Beaufort-West binnen rijd. Het is een grotere plaats, maar doet nog erg verlaten aan. Het tankstation is modern, maar de mensen ogen grauw en ontevreden. Op het toilet valt mijn oog op de tekst welke in de deur gekrast is. “Dood aan de witman” kortom dood aan de blanken.

Deze omgeving is niet de veiligste omgeving van het land en het is dan ook geregeld dat een vermoorde, blanke boer het nieuws haalt. Ik heb respect voor zwart en blank, maar hebben zij dat ook voor mij? Ik voel me niet veilig, voor het eerst merk ik onrust bij mezelf. Ik besef dat het beter is om snel weer te gaan rijden en Beaufort-West te laten voor wat het is. Een gevoel van opluchting daalt op me neer als ik weer gewoon in mijn vertrouwde auto zit en koers zet naar Bloemfontein.

Ik ben moe, maar mijn adrenaline wint het tot op heden vandaag en ik merk ook dat Bloemfontein dichterbij komt en de weg achter mij steeds langer en langer. Het is genieten. Afrika is mooi en ik ben blij dat ik als een van de weinige de keus heb gemaakt om dit toernooi vooral per auto mee te maken. Bij Colesberg houd ik richting Bloemfontein aan. Al meer dan 800 km liggen achter me, nog 100 km naar de grote stad Bloemfontein. Als ik in Bloemfontein aankom kan ik gelukkig de auto dichtbij het Vrijstaat stadion parkeren.

Een lange weg door alle mediacentra brengt me bij het restaurant waar ik geniet van een lekker bord eten. Engeland- Duitsland is de wedstrijd die deze middag om 16:00 gespeeld word. Dit zijn de grote wedstrijden, dit is het WK, hier moet het gebeuren! Twee grootmachten tegen elkaar en ik ben erbij!!


Ik zorg dat ik mezelf fit en fris voel om deze wedstrijd top beeld te maken. Mijn plek is gekozen, ditmaal niet achter het doel, maar langs de lange zijde van het veld in het uitverkochte stadion. Ik geniet van het publiek, de zon en de heerlijke spanning die alleen bij deze wedstrijden voelbaar is. Het publiek is klaar, de teams zijn klaar en ook ik voel me zo scherp als een mes.

Het is Duitsland die al snel de wedstrijd bepaald en op een marge van 2-0 komt. Ik zit goed, want als Podolski scoort voor Duitsland loopt hij juichend mijn beeld in wat zorgt voor mooie juichbeelden. Engeland komt op 2-1 en zelfs op 2-2 maar een dwaling van de scheidsrechter zorgt ervoor dat de stand 2-1 voor “die Manschaft” blijft. Mijn werkruimte is niet groter dan een stoelbreedte en vanwege de drukte zit er geen zonnekap op mijn 400 mm lens. Bij niemand, anders missen collega’s hun plaatje. Het is werken onder druk. Maar dat is leuk en mijn beeld word er beter van. Uiteindelijk wint Duitsland geflatteerd met 4-1. Het was voor mij een prima pot en ik heb veel en goed beeld gemaakt. In de drukke persruimte zorg ik ervoor dat er veel online komt zodat potentiële kopers mijn beeld kunnen zien en kopen via de site van Orange Pictures.

Ik zie tegen de komende 500 km op richting Jo’burg. De vermoeidheid slaat toe en het is nog zeker 5 uur rijden als ik rond 20u vertrek. De avond valt en de wegen worden weer donker en leeg. De Red Bull houd me op de been en de adrenaline voert de boventoon. Als ik de provincie Gauteng binnenrijd weet ik dat het niet ver meer is. Nog maar een paar uur en dan kan ik slapen. Inmiddels is het bijna 01:30 als ik op de drukke rondweg van Jo’burg richting de buitenstad Benoni rijd. Nog geen 100 meter voor me vind een stevige aanrijding plaats. Vermoeid als ik ben weet ik alert te reageren, maar ik merk dat ik er wil zijn. Ik wil “thuis” zijn. Thuis bij de meest vriendelijke familie Gallas die me werkelijk met alle gastvrijheid hebben ontvangen. Als ik de Wyvenhoven Gardens binnen rijd in Benoni weet ik dat ik er ben. Een rit van 24 uur heeft me van Kaapstad naar Johannesburg gebracht. In de kou loop ik naar binnen door de ijzeren poorten. Mijn spullen aan de kant en naar boven. Het kussen heb ik niet meer gevoeld, toen sliep ik al. Vermoeid maar vooral voldaan na opnieuw een prachtige rit!


13 keer bekeken1 reactie

Recente blogposts

Alles weergeven

Image Your Life, Koenraadlaan 22,  5651 EW Eindhoven, Tel: 0634994443, Algemene voorwaarden gedeponeerd bij kamer van koophandel

©2020 by Image Your Life

  • Facebook Social Icon
  • Instagram
  • LinkedIn Social Icon
  • YouTube