Vroeg door weer & wind door Vught

Leer me kennen als persoon en coach. Daarom wekelijks een nieuw verhaal. Deze week het verhaal over de jaren waarin mijn krantenwijk mijn werk was.

Het is half vijf in de vroege ochtend als mijn wekker gaat. Ik hoor de regen op het dak dansen en weet dat ik daar zo doorheen zal moeten. Ik lig op de zolderkamer dus ik kan het goed horen. Tussen de druppels door hoor ik een gure wind waaien en takken tegen elkaar klappen. Zo rustig als ik kan loop ik naar beneden over de krakende houten trap om daar eerst even een schaaltje yoghurt te eten. Op de lege maag mijn kranten gooien lukt me niet. Als ik buiten kom dan regent het nog harder. Ik stap maar op mijn fiets om mijn kranten te halen bij het verzamelpunt. Eerst de telegraaf want die is er namelijk altijd optijd. Tussen de plassen in laad ik mijn kranten in de overvolle tassen om vervolgens richting het rijke gedeelte van Vught te fietsen. De gladde bladeren op de weg zorgen ervoor dat ik soms wat weg slip en de eikels aan de bomen vallen geregeld naar beneden. In de prachtige wijk met grote huizen fiets ik steeds verder en dieper de bossen in. Inmiddels is het al flink koud geworden en in de verte zie ik de sneeuw oplichten op het normaal zo donkere bospad aan de boslaan. Altijd hard fietsen door dit donkere pad, simpelweg omdat het spannend en eng was. De kleine houten huisjes zorgden voor een extra spannende sfeer. Maar nu niet. De sneeuw zorgt voor het nodige licht en door de kou fiets ik verder. Dikke jas aan, grote muts op en een IFK Goteborg sjaal om met die altijd zo lekkere geur waarvan ik nooit geweten heb waar die vandaan kwam. Soms glijd ik uit over de zachte sneeuw of het bevroren stuk op de weg. Het laat me lachen en snel fiets ik verder richting het grote huis van de familie Stibbe. Hier hangt een enveloppe met maarliefst 50 gulden omdat ik hele jaar de krant netjes bezorg bij hen. Een geweldige meevaller zo vlak voor de feestdagen! De sneeuw is inmiddels gesmolten en de steenkoude handen zijn verleden tijd. Geen handschoen meer aan als ik het Brabants Dagblad ga halen in de Lidwina zaal. Jo van Keulen zorgt ervoor dat alles netjes klaar ligt al is het ook nu weer wachtte.. De kranten zijn nog niet binnen van de drukker. Ik wacht rustig met de andere bezorgers op de lange houten banken van deze sportzaal tot de vrachtwagen met kranten komt. Het is de Heer Alleman die met zijn typische stem de lachers vaak op zijn hand heeft met de steeds weer terugkerende klaagzang. Als ik mijn kranten heb ingeladen rijd ik even langs de Edah aan het Moleneindplein. Achter deze supermarkt staan kratten hoog opgestapeld zo wist ik. En met mij nog een paar. Meestal zaten hier heerlijke koeken in en in de vroege ochtend smaakte een boterkoek heerlijk. De zakken over de kratten zijn al opengescheurd maar ze hebben voor mij ook iets over gelaten.. Ondertussen word het steeds wat vroeger licht, de bomen krijgen weer blad en tijdens mijn wijk hoor ik steeds vaker de vogels fluiten. Vaak heb ik een walkman op, maar nu niet meer. Het is heerlijk stil en het zijn alleen de vogels die ik hoor. Geen hordes mensen en nauwelijks verkeer. Alleen ik en mijn fietsje. Als ik verder rijd merk ik dat het steeds warmer word en dat de zomer eindelijk is aangebroken. Het is al vroeg licht en ik kan zelfs in alleen mijn T-shirt mijn wijk lopen. De zwoele warmte van de avond ervoor is blijven hangen en neemt me mee de nieuwe dag in. Vrolijk bezorg ik bij iedereen hun krantje en zorg ik dat ze deze voor uiterlijk zeven uur in de bus hebben liggen. Het hele jaar door, zes dagen in de week vroeg uit veren. Soms heerlijk koud, soms te koud. Dan weer harde regen gevolgd door een


periode met vroege zon en zwoele warmte. Eigenlijk altijd fijn. Lekker in mijn eentje de wereld over denkend en luisterend naar de sound of silence in de straten van Vught. Ik vond het een top baantje en heb het bijna altijd heerlijk gevonden om zo vroeg door Vught te fietsen. Tot ik ouder werd en het stappen zijn intrede deed, want toen ging de wekker wel erg vroeg. Uiteindelijk kon ik gewoon blijven liggen als ik de regen weer op het dak hoorde dansen. Dat was toch ook wel lekker.

5 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven